Als we dan toch bezig zijn als opiniemaker van dienst deze week — schreef ik het stukje over Winkler Prins op verzoek, onderstaand stuk diende ik ongevraagd in en verscheen vandaag in De Morgen. ‘Onze beschaving heeft behoefte aan verhalen zoals ze behoefte heeft aan het wiel, vuur of glasvezeltechnologie’, aldus voormalig Paramountbaas David Kirkpatrick … Doorgaan met het lezen van Mobilhome

In: De Morgen, 22 november 2008

Alsof ik het nog leren moest: na honderd-en-wat bladzijden niet voor je beurt spreken. Soms kan het wel, voor je beurt spreken, maar dan moet je de moed hebben het rond pagina 40 te doen, en meestal betekent spreken dan zwijgen: je legt een boek na die luttele bladzijden weg. Dat gaat niet meer wat … Doorgaan met het lezen van Baeten Gronda Rev.

De commotie kon niet groter zijn, zo leek het wel, toen ik eenmaal tegen iemand van De Buren had gezegd dat ik een hartgrondige hekel aan de zee had. Het zal inderdaad wel zoiets zijn als een Zwitser die niet van bergen houdt — al denk ik dat de lage landen nog genoeg gebieden hebben … Doorgaan met het lezen van Zee

Het zou me niet meer mogen verbazen: de verslaving van de meesten aan het overbekende. Hier in Vlaanderen heerst de overtuiging dat Hollanders vrekkig zijn, en die overtuiging werd vroeger onder meer bevestigd door de gewoonte die Nederlanders hadden om op vakantie zakken aardappels, ingeblikt vlees en blikken groenten mee te zeulen naar het oord … Doorgaan met het lezen van Boekenbeurs

Natuurlijk leeft een krant voor een deel van georganiseerde tegenstellingen. In De Standaard is men een reeksje begonnen dat ‘De ontdekking van de lezer’ heet, dit in het kader van de boekenbeurs in Antwerpen, die vanavond… eh… ‘voorgeopend’ wordt. Op basis van een stuk dat ik eerder schreef over de prachtige grap die Yves Petry … Doorgaan met het lezen van Publiek

De afgelopen weken een tekstproducent geweest, of me toch zo gevoeld — een met liefde gemaakte speech (hieronder), een met amecht geschreven essay (voor yang), een met veel plezier geschreven recensie (voor De Leeswolf; over Gaston Franssens Gerrit Kouwenaar en de politiek van het lezen én over de nieuwste bloemlezing uit Kouwenaars werk, Vallende stilte), … Doorgaan met het lezen van Werken in uitvoering

Wat betreft De Gouden Uil is de geest nu dan uit de fles. Numerus clausus voor in te sturen boeken afgeschaft, een jury onder voorzitterschap van Guy Mortier, die, zei hij, in ieder geval de vijf genomineerde boeken zal lezen, en samengesteld uit leden die ik, op Jeroen Vullings na, moeilijk in kan schatten. Erwin … Doorgaan met het lezen van Nog één keer een fly by

Het is nog even wachten op het persbericht van morgen, maar vandaag werd duidelijk dat de hele jury van De Gouden Uil 2008 naar huis is gestuurd. Ik ben inmiddels zeer nieuwsgierig geworden naar de precieze inhoud van dat persbericht. Zullen ze onomwonden zeggen dat de keuze van de jury dit jaar niet aan de … Doorgaan met het lezen van Wachten op het persbericht

Alweer bijna twee weken terug schreef ik in De Morgen naar aanleiding van de dood van Solzjenitsyn het volgende: Alles wijst erop dat Aleksandr Solzjenitsyn niet echt een groot schrijver was. De Nobelprijs (1970) kreeg hij weliswaar nog voordat zijn bekendste werk — De Goelag Archipel (1973) — verscheen, maar leek toen al meer op … Doorgaan met het lezen van Toekenning

Natuurlijk vliegt Dietmar Dath in Waffenwetter uiteindelijk uit de bocht, en dat in een boek waarvan je bijna zeker weet dat dat nu juist de bedoeling is (waardoor er dus van ‘uit de bocht vliegen’ feitelijk geen sprake is). En bij ieder boek dat ik van Torgny Lindgren lees, denk ik steeds weer: waarom kreeg … Doorgaan met het lezen van Dath & Lindgren

Kamiel Vanhole (1954-2008) Vanochtend in Leuven afscheid genomen van Kamiel, die vorige week overleed. Godverdomme, zeg… Wat doet men daarna? Je eet iets in een klein restaurant; je drinkt al op de middag een flesje wit; je bent even heel hevig in leven. En vloekt. En blijft vloeken.

De afgelopen weken geheel in beslag genomen door ons clubblaadje en alweer veel interessants zien langskomen dat ik zelf niet had kunnen bedenken. Bij al het werk dat het maken van een blad als yang vaak is, blijft dat toch de belangrijkste drijfveer — niet eens wat het voor een altijd wat denkbeeldig blijvend lezerspubliek … Doorgaan met het lezen van Het buiten

Bij de deelnemers én organisatoren van het debat afgelopen 15 mei in De Vooruit overheerste teleurstelling over de opkomst: na het barbecueweer van de afgelopen weken was er net die avond een zondvloed die delen van Ledeberg en de Brugse Poort onder water gezet zou hebben. Het debat was gratis toegankelijk; niemand die zijn geld … Doorgaan met het lezen van Left of left

Vandaag (gisteren eigenlijk, gezien het uur) tot mijn schrik bevorderd tot ‘intellectueel van dienst’. Zoiets doet men altijd zelf natuurlijk. Er wordt gebeld. Iemand van Studio Brussel. Had ik al gehoord dat Geert Wilders Nederland en Vlaanderen wilde samenvoegen? Nee, maar met een schuine blik op een nog niet gelezen De Morgen zag ik al … Doorgaan met het lezen van Intellectueel van dienst

Politici die lezen — het blijft een wonderlijk fenomeen. Niet dat ze lezen natuurlijk, maar dat ze er voor uitkomen. Tot nader order blijft lezen een intellectuele bezigheid, en wie stemmen wil vergaren kan zich beter niet al te intellectueel voordoen. Sinds De vis in het water van Mario Vargas Llosa (1993) ben ik er … Doorgaan met het lezen van politiek en literatuur

Inmiddels is er weer allerwegen over ‘de’ poëzie nagedacht — door David Van Reybrouck in de eerste Hugo Clausproloog bijvoorbeeld, en door Dirk van Bastelaere en Piet Joostens in een chatsessie georganiseerd door het Poëziecentrum. De eerste tekst wekte de meeste verbazing. Ik heb er inmiddels al met D. over gecorrespondeerd, maar helemaal kwamen we … Doorgaan met het lezen van ‘De’ poëzie

  In een mail naar aanleiding van mijn verslag van Zogezegd in Gent schreef Gie Van den Berghe mij nog dat hij die avond misschien inderdaad wat meer op zijn tenen getrapt was dan voor het verloop van het gesprek handig was. Er was aan zijn verschijnen daar het nodige vooraf gegaan — niet in … Doorgaan met het lezen van Bloot (Boon nog eens)

Toen ik gisterenavond in het Elzenveld te Antwerpen op een avond van Leeswolf/Leeswelp mijn lezing over literaire kritiek gaf, wist ik dat ik te weinig tijd had gehad om die naar behoren voor te bereiden. De lezing had een bewerking moeten zijn van een artikel dat ik inmiddels voor de komende yang over literaire kritiek … Doorgaan met het lezen van Wolven & Welpen

foto © Jan. M. Meier Of Zogezegd in Gent vrijdagavond een succes was, kan ik moeilijk beoordelen; ik was bijna de volle drie uur, deels op het podium, deels achter de schermen (waar een tv-scherm stond) aanwezig bij het debat over engagement en literatuur, om de keur aan onderwerpen maar even handzaam samen te vatten. … Doorgaan met het lezen van Wij, zogezegd

Het valt waarachtig niet mee om tussen het knallen van de champagnekurken door weer het evenwicht te vinden dat werken mogelijk maakt — hoezeer dat nu ook nodig is. Ik merk dat de mij aanvankelijk werkelijk verbijsterende bekendmaking van de Gouden Uil mijn, zeg maar Twentse mentaliteit weer wakker roept. Een rechtgeaarde Twentenaar zou als … Doorgaan met het lezen van Pogingen om te landen

Zo langzamerhand wordt men dan toch wat nerveus. Men = ik. Er wordt me nu allerwegen gevraagd hoeveel kans ik denk te hebben De Gouden Uil te winnen. Twintig procent, zo antwoord ik naar waarheid maar met te weinig fantasie. Ik begrijp de vraag niet. Verwacht men (men = ... enfin, laten we zeggen ‘de’ … Doorgaan met het lezen van Parafernalia 2: Staartjes

Literatuur wordt met de dag ingewikkelder, schreef ik eerder. Laatst las ik hoe nu al voor de tweede keer in korte tijd een biografie een verzonnen verhaal blijkt te zijn. Kort geleden werd de biografie Surviving with Wolves van Misha Defonseca (eigenlijk: Monique De Waal) ontmaskerd als fictie. Dit keer gaat het om Love and … Doorgaan met het lezen van The Devil in Miss Jones

Hoe het werkt: ineens krijgt men dan een uitnodiging om aanwezig te zijn op het boekenbal in de Stadsschouwburg van Amsterdam. De laatste en enige keer dat ik daar was, was in 1988. Er staat nog ergens een glas in mijn kast dat je kreeg bij vertrek. Een groot glas. Iets voor een Leffe. Of … Doorgaan met het lezen van Parafernalia

Opmerkelijk stuk in De Morgen vanochtend. Naar aanleiding van de dood van de theatercriticus Wim Van Gansbeke interviewt Jeroen De Preter de critici Wouter Hillaert en Frank Hellemans en theatermaker Guy Cassiers over de vraag of de gezaghebbende criticus en gezaghebbende meningen nog bestaan en nog kunnen bestaan. Die vragen zelf zijn bijna retorisch. ‘Misschien … Doorgaan met het lezen van Kritiek