Schuld. In DS Avond

Duitsland was lange tijd een voorbeeldig schuldbewust land. Men zou voor minder. Zelfs een beetje zwaaien met de Duitse vlag werd lang als hoogst ongepast beschouwd. Over het ‘WM-Sommermärchen’, het zomersprookje tijdens de wereldkampioenschappen voetbal in 2006, wordt tot op de dag van vandaag met zorgelijke blik gepraat. Het Duitse team kwam toen niet verder … Doorgaan met het lezen van Schuld. In DS Avond

Hameren. In DS Avond.

Nationalisme, dat is altijd een beetje knutselen, een beetje duwen en trekken, frommelen, buigen, en als het niet anders kan, is het met geweld een vierkant blok in een rond gat proberen te hameren, iets wat je ongeduldige kleuters wel eens ziet doen. Het valt ook niet mee. Je moet een hele geschiedenis verzinnen om … Doorgaan met het lezen van Hameren. In DS Avond.

Over de kwaal en de oorzaak. In DS Avond

In Duitsland barstte enige tijd terug het zoveelste kleine bommetje. Hengameh Yagoobifarah, columniste van de Tageszeitung, had een artikel geschreven waarin ze de Duitse politie stap voor stap ontmenselijkte en uiteindelijk naar de vuilnisbelt wenste, waar agenten onder huns gelijken zouden zijn. De Duitse minister van Binnenlandse Zaken, Horst Seehofer (een christendemocraat), geconfronteerd met het … Doorgaan met het lezen van Over de kwaal en de oorzaak. In DS Avond

Du mußt dein Leben ändern. Vandaag in DSAvond

Ik weet het nu bijna zeker: het mondmasker is een schending van de mensenrechten. Op een lange treinrit van Gent naar Berlijn — meer dan achtenhalf uur (de Duitse spoorwegen zijn niet meer wat ze geweest zijn) — werd het verplichte mondmasker na enige tijd een martelwerktuig. Waterboarding kon zo erg niet zijn, meende ik. … Doorgaan met het lezen van Du mußt dein Leben ändern. Vandaag in DSAvond

Heimat als nachtmerrie

  De afgelopen paar jaar heb ik zoveel Duits gelezen, gesproken en gehoord dat ik me er soms op betrap in het Duits over iets na te denken. Nog steeds niet grammaticaal correct. Zelfs wanneer ik niet luidop spreek, frommel ik in mijn gedachten naamvalsuitgangen weg. De afgelopen weken ben ik volop bezig geweest met … Doorgaan met het lezen van Heimat als nachtmerrie

Huis

‘Wie vaak verhuist kent de diepgaande verbazing in steeds andere ruimten opnieuw zichzelf te zijn en niet een ander te worden’, schreef Anneke Brassinga in Hapschaar, een prachtig boek dat verscheen in het jaar dat ik naar Gent verhuisde (1998). ‘Wie honkvast is begrijpt niet dat wonen een leergang is. Afscheid nemen, pathetisch gezegd, laten … Doorgaan met het lezen van Huis

Feitenroman

Wat is een ‘Tatsachenroman’, vroeg ik me af toen ik de achterflap van Eugen Ruge’s nieuwste roman Metropol (2019) las. Een ‘feitenroman’? Het is natuurlijk niet moeilijk om te bedenken dat het daarbij gaat om een roman (begrepen als: fictioneel verhaal) gebaseerd op historische feiten (begrepen als: waarheid?). Zoiets als een historische roman, denk ik, … Doorgaan met het lezen van Feitenroman

Dagen in Berlijn 14 (slot): Zur Insel

Als ik terugrijd vanuit Berlijn naar Gent ruik ik de sigarettenrook van de avond daarvoor. Achter mijn stoel hangt mijn in de Humana gekochte 'sakko' van Christian Berg, en hij ruikt alsof hij toebehoort aan de kettingroker die ik ooit was. Ik verbeeld me dat ook uit mijn haar sigarettenrook opstijgt. Mijn keel is rauw. … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 14 (slot): Zur Insel

Dagen in Berlijn 13: Brel en Demarczyk

Hier in Berlijn gaat om vier uur ’s middags de zon onder. In de grote winkelstraten hangen alweer lichtslingers onder de arcaden en in Dussmann staat een grote kerstboom. Her en der in de stad bereidt men zich voor op kerstmarkten, terwijl in de Edeka op de Sundgauer Straße al minstens een maand Lebkuchen in … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 13: Brel en Demarczyk