Dagen in Berlijn 7: Drei Frauen aus Deutschland

Het Deutsche Theater in de Schumannstraße oogt bij binnenkomst een beetje stijfjes. Het interieur in de hal, waar een man achter een standje wijn en water verkoopt, doet vermoeden dat het theater recentelijk herbouwd is in negentiende eeuwse stijl. Alles oogt nagemaakt. Dat is niet zo. Maar misschien dat de bewoners van dit theater zelf … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 7: Drei Frauen aus Deutschland

Dagen in Berlijn 6: Herrlich

Op de hoek van de Bergmannstraße en de Schenkendorfstraße is een antiquariaat waar je voor minder dan twintig euro nog naar huis gaat met een stapel boeken. Ik kocht er gisteren onder andere voor vijf euro de Sämtliche Werke van Friedrich Hölderlin, een dundrukuitgave, uitgegeven door Friedrich Beißner, uitgekomen bij Insel Verlag in 1961. 1343 … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 6: Herrlich

Dagen in Berlijn 5: Ich bin kein Tourist

Toerist wil ik natuurlijk niet meer zijn. Afgelopen weekend stond in de SZ een artikel waarin correspondenten buitenland van de krant schreven over wat ze in den vreemde misten. ‘Heimat finden’ heette het. Geen vlagvertoon, niet ‘de normen en waarden’, of de slogans waarmee nationalisten gewoonlijk op de proppen komen, inclusief de claim dat ‘iedereen’ … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 5: Ich bin kein Tourist

Dagen in Berlijn 4: Blase

Ik moet oppassen wat ik zeg. Per slot van rekening zit ik hier in Berlijn in een uitzonderlijke positie. Het is een soort residentie, zij het zonder ondersteuning van welk fonds dan ook maar. Een residentie als vriendendienst. Ik verzorg de planten, de post, ik houd het appartement schoon; ik bewoon, zodat de eigenaar zelf … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 4: Blase

Dagen in Berlijn 3: Sie in Zieckau

Over ‘Du’ en ‘Sie’ ging het. We zaten in een Indisch restaurant in Steglitz, een wijk drie S-Bahnstations van Sundgauer Straße verwijderd. Ik was die dag met Uwe Neumann en Ian Melrose meegereisd naar Zieckau, een vlekje ongeveer 90 kilometer ten zuiden van Berlijn, afhankelijk van waar je ‘Berlijn’ laat beginnen. Voor ons was het … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 3: Sie in Zieckau

Dagen in Berlijn 2: Daniela Dahn

Een andere Kiez. Schönhauser Allee, de kruising met de Ebenswalder Straße, Pappel- en Kastanienallee. België is niet het enige land met hopeloos ingewikkelde kruispunten. Als ik in U-Bahnhof Ebenswalder Straße uitstap, ben ik gedesoriënteerd. Het metrostation bevindt zich daar boven straatniveau. Eenmaal op straat loop ik de verkeerde kant op. Na 500 meter dan toch … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 2: Daniela Dahn

Dagen in Berlijn 1: Eigen Kiez eerst.

‘Nach Zehlendorf, was?’ vraagt iemand uit het gezelschap waarmee ik de avond heb doorgebracht in een restaurant met een hoogst onduidelijke identiteit en dito menukaart. Tex-Mex, meldt TripAdvisor, maar we zitten onder een portret van Che Guevara — eens een keer níét het beroemde Korda-portret, maar een foto die juist door de beroemdheid van Alberto … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 1: Eigen Kiez eerst.

Overtuiging versus welbevinden. In DSAvond (en in de papieren krant op 21/9).

Het mooie aan iemand als Greta Thunberg is dat ze alle complimenten die ze krijgt als postergirl van de klimaatbeweging (zoals nu weer in de VS) van de hand wijst en de vleiers steeds terugvoert naar de kwestie: het gaat niet om mij, het gaat om het klimaat. Doe nou eens iets! Wat er gedaan … Doorgaan met het lezen van Overtuiging versus welbevinden. In DSAvond (en in de papieren krant op 21/9).

Gelijk is niet hetzelfde. In DSAvond.

In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw was het voor mij als scholier en later als student vanzelfsprekend: dat vrouwen en mannen gelijke rechten hadden, dat homoseksualiteit de normaalste zaak van de wereld was, dat we milieubewust dienden te zijn. Ik was, als vrijwel iedereen toen, links, ervoer mijn eigen leefwereld niet … Doorgaan met het lezen van Gelijk is niet hetzelfde. In DSAvond.

Heimat en heimwee. In DSAvond (en de volgende dag in DS).

Eind oktober interview ik in Flagey een aantal Duitse auteurs over hun bijdrage aan het boek Eure Heimat ist unser Albtraum (Jullie heimat is onze nachtmerrie). Ik was verrast om al op de eerste bladzijde in het voorwoord te lezen dat ‘Heimat’ door de samenstelsters wordt ingevuld als het ideaal van ‘een homogene, christelijke witte samenleving, … Doorgaan met het lezen van Heimat en heimwee. In DSAvond (en de volgende dag in DS).

Etymologie ≠ semantiek. In DSAvond.

Sam Smith wil niet meer met hij/zij aangesproken worden maar met het genderneutrale hen/hun. Net als sommige anderen (DS 17-9) heb ik na de eerste impuls om ‘fuck you’ te roepen, het gevoel dat ik op eieren moet lopen: voorzichtig, jongen, voorzichtig. Ik ken mezelf. Ik ben in staat om te roepen: als er een … Doorgaan met het lezen van Etymologie ≠ semantiek. In DSAvond.

Over goud en fout. In DSAvond (en in de papieren versie).

  Over het voornemen van het Rijksmuseum in Amsterdam om de term ‘De Gouden Eeuw’ niet meer te gebruiken, is al heel wat inkt gevloeid. De mensen die het felst te keer gaan tegen die beslissing — waaronder politici met nationalistische neigingen — hebben nauwelijks ter zake doende argumenten. Natuurlijk, het Amsterdams museum had er … Doorgaan met het lezen van Over goud en fout. In DSAvond (en in de papieren versie).

Thuisverlangen*

“Wenn ich nach Osten komme, fühle ich mich wie ein Fremder...” De taxichauffeuse die ons van een parkeerplaats aan de Sömmeringstraße in Charlottenburg naar ons tijdelijk appartement in Friedrichshain rijdt, zegt het op het moment dat we de Siegessäule net zijn gepasseerd en de Brandenburger Tor recht voor ons ligt. We komen van de première … Doorgaan met het lezen van Thuisverlangen*

Over ‘Zout’ tot nu toe (update).

★ "Zo goed geschreven als Zout tref je het niet vaak… Reugebrink, groot eclectisch zinnenrijger… Hoe weelderig de zinnen mogen zijn, het tempo zit er goed in bij Reugebrink, die zijn vertelling even vakkundig versnelt als vertraagt… lekkere zinnen (…), die precies de goede groteske snaar raken… sardonisch plezier" — Thomas de Veen in NRC Handelsblad … Doorgaan met het lezen van Over ‘Zout’ tot nu toe (update).

Een terrasje met E. du Perron (reeks ‘de verrijzenis’ in de Standaard)

Zo stel ik het me voor: dat ik hem zie zitten op het terras van Le Napolitain op de Boulevard des Capucines in Parijs. Natuurlijk Parijs, de stad waar hij in de jaren dertig woonde en werkte. Ik ben vergeten dat we elkaar niet persoonlijk kennen. Ík ken hem. Ik heb zijn boeken gelezen, zijn … Doorgaan met het lezen van Een terrasje met E. du Perron (reeks ‘de verrijzenis’ in de Standaard)

The Times They Are A-Changin’

(gepubliceerd in de Standaard van 26 maart) Ik begrijp de ontzetting niet over de steile opgang van Forum voor Democratie in Nederland. Alsof men het niet had zien aankomen. De politieke klasse is al decennialang blind en doof voor de paradox die schuilt in hun verheerlijking van het, vooral economisch begrepen liberale gedachtengoed. Het is … Doorgaan met het lezen van The Times They Are A-Changin’

Sensitivity reader

Een sensitivity reader, zo lees ik in dS Avond (6/3/19), is iemand die wordt ingeschakeld door uitgeverijen om manuscripten na te lezen op “problematische inhoud”. Als ik doorlees blijkt het inderdaad te gaan om wat ik bij de eerste omschrijving al vreesde: iemand die ervoor zorgt dat de lezer een keurig opgeschoond, volgens de laatste … Doorgaan met het lezen van Sensitivity reader

Marc Reugebrink: Zout – interview | Lezentv.nl: Iedere week boekenweek

Verschenen op Lezen TV: "Marc Reugebrink schreef een even raadselachtige als magistrale kleine roman rond een dorpsgemeenschap in het Nederlands-Duitse grensgebied, waar men naarstig zoekt naar zoet water. Eind negentiende eeuw. Muzikaal taalgebruik. Broeierige beelden. Misschien wel een freudiaans boek. Peter Gielissen sprak met hem." Bron: Marc Reugebrink: Zout - interview | Lezentv.nl: Iedere week … Doorgaan met het lezen van Marc Reugebrink: Zout – interview | Lezentv.nl: Iedere week boekenweek