De derde aflevering van 'De Mening' in DS Avond deze week: over schelden op niveau. Eric Massin, PS-kopstuk in Charleroi, heeft ontslag genomen nadat hij Caroline Tarquin, een MR-burgemeester uit een naburige nederzetting, voor ‘salope’ had uitgemaakt. Terecht. Wie zo fantasieloos scheldt verdient het niet om in functie te blijven. Iedereen kan op bijgeleverde … Doorgaan met het lezen van Deze avond in DS Avond (3)
Mijn tweede bijdrage aan de rubriek 'De mening' op DS Avond. Wat ik toch steeds mis op 1 mei: een voorman of -vrouw die op een groot plein temidden van een mensenmassa een speech afsteekt die kan wedijveren met die van de grote redenaars uit onze recente en antieke geschiedenis. Een socialist die zich … Doorgaan met het lezen van Deze avond in DS Avond (2)
Deze week, met uitzondering van de dag van de arbeid, verzorg ik op DS Avond de rubriek 'De mening'. Afgelopen weekend trakteerde de krant mij op een kunstwerk van Thaïs Vanderheyden. Ach, mij krijg je zonder moeite op de kast… Zeg niet auto, zeg toet-toet Het was niet voor mij bedoeld: de afbeelding ‘Love Cats’ … Doorgaan met het lezen van Deze avond in DS Avond (1)
De slimme meter kwam weer eens langs. Ik schreef er al over in 2012. De Standaard had dat blijkbaar onthouden en vroeg me er nogmaals op in te gaan. STRAKS LEVEN WE ALLEMAAL IN EEN BIG BROTHER-HUIS Daar is hij weer: de slimme meter. In 2012 had ik in mijn slaapkamer in Gent al eens … Doorgaan met het lezen van Sluwe meters
Het einde — een reeks waarin schrijvers vooruitblikken naar de dood. Verschenen in De Standaard van 16 maart (zie foto), maar er bestaat ook een iets uitgebreidere versie van, opgetekend door Gaea Schoeters in december 2017 (hieronder). “Ik denk elk dag na over doodgaan. Dat is al zo sinds ik 22 was. En dat heeft te maken … Doorgaan met het lezen van Een gouden gloed
Bodo Kirchhoff won in 2016 de Deutscher Buchpreis met de novelle Wedervaring (Widerfahrnis): over een man en een vrouw die hopen het boek van hun leven nog te kunnen redigeren. Een prachtig traag verhaal vol kleine betekenisverschuivingen met steeds grote gevolgen. Ook op Knack.be en De Reactor.org Het glas dat op de grond viel. Leonie Palm, een … Doorgaan met het lezen van Het glas dat op de grond viel. Over Bodo Kirchhoffs ‘Wedervaring’.
De Hugo's — een prijs die er geen is. Gaat dit breed gesteunde initiatief de zo onwillige lezer aan de literatuur krijgen? Er zijn wat twijfels… De Hugo’s dus. Dat moet de ooit trots vliegende Gouden Uil, daarna Boekenuil daarna bank-die-onvoldoende-return-on-investment-kreeg-prijs vervangen. Iedereen juicht. De VRT natuurlijk, maar ook Boek.be (voor zover die organisatie nog … Doorgaan met het lezen van Hugo’s
Herinneringen aan Gerrit Kouwenaar — het is een precaire onderneming: Anna Enquist beschijft háár vriendschap met Gerrit Kouwenaar, en dus moet het niet verbazen dat Kouwenaar hier gevormd wordt naar haar beeld. Daarnaast roept het boek de vraag op wát je je precies in het openbaar wilt herinneren van een vriendschap die voor de wereld niet verloren … Doorgaan met het lezen van Vriendschap op het eerste gezicht
De Fintro Literatuurprijs is niet meer. Jeroen Olyslaegers is de tweede en laatste winnaar. Marc Reugebrink vreest dat de marketingjongens het nu zullen overnemen van de vakjury. In De Standaard van 16 mei 2017 De Fintro Literatuurprijs heeft precies twee jaar bestaan. Boven de Moerdijk zegt de prijs niemand iets. Zijn voorganger, de Gouden Boekenuil … Doorgaan met het lezen van De laatste veren van de uil
Een interview met Kirstin Vanlierde in Gezinskrant De Bond 11, 12 mei 2017. © Kristof Ghyselinck Omgaan met verlies is een rode draad in het leven van auteur Marc Reugebrink. Als jongvolwassene verloor hij zijn vader, en later ook zijn zus. Bij de dood van zijn moeder een paar jaar geleden bleef hij als laatste … Doorgaan met het lezen van “Een moeder die sterft, is een wereld die verdwijnt”
Op 7 mei lees ik voor uit 'Het huis van de zalmen', samen met Frans Grapperhaus op cello. Het begint om 14.30 uur, in de leeszaal van Het Tolhuis aan het Jan van Eyckplein te Brugge. Zie ook:http://www.kaap.be/programma/brutaal_2017
Het werd zijn laatste roman. Robert Anker overleed op de dag dat In de wereld gepresenteerd zou worden. De roman eindigt met een passage waarin de hoofdpersoon op de dood wacht, waarin die dood een thuiskomst lijkt, zelfs. Maar de roman als geheel is toch vooral een hartstochtelijk pleidooi om onderweg te blijven. Zie ook op Knack.be en … Doorgaan met het lezen van Robert Ankers ‘In de wereld’
Een interview door Ann de Bie in de Kamermuziekzaal van het Concertgebouw Brugge over Het huis van de zalmen. Op 12 februari werd ik geïnterviewd door Ann de Bie over Het huis van de zalmen, dus over lekker eten (waarbij ik reclame maakte voor Nzet, waar H. en ik net daags tevoren hadden gegeten: vier tafeltjes en een … Doorgaan met het lezen van Lees meer!
Gisteren (18 december) mocht ik de nieuwe bundel van Ron Elshout inleiden in boekhandel Post Scriptum te Schiedam — een persoonlijk verhaal over een inmiddels lange vriendschap en over de plek van poëzie in dat alles. Dames en heren, In de aanloop naar de presentatie vanmiddag realiseerde ik me ineens dat Ron en ik nu al … Doorgaan met het lezen van ‘In het voorbijgaan’ van Ron Elshout
Is non-fictie te prefereren boven fictie? Frank Westerman beweert zoiets in zijn Verweylezing, gepubliceerd in De Standaard van 9 november. Toch wat kanttekeningen. Terwijl de wereld worstelt met wat zij zelf heeft voortgebracht — 'a flim-flam man who cheated his customers, investors, and contractors; a hollow man whose countless statements and behavior reflect a human being … Doorgaan met het lezen van De fictie van de non-fictie
Hoewel Hier ben ik grotendeels het langzame uiteenvallen van het huwelijk van Jacob en Julia beschrijft, lijkt dat huwelijk zelf niet het werkelijke onderwerp van de roman te zijn. Een recensie over de laatste roman van Jonathan Safran Foer Eerder verschenen op knack.be en dereactor.org Dit soort zinnen: De goocheltruc waarmee Jacob Julia's beha kon uittrekken zonder … Doorgaan met het lezen van Anne Frank versus de Bijbel
Een fragment uit Het huis van de zalmen, met zicht op de IJssel, de rivier die er altijd was…
Een kort fragment uit de uitzending van Pompidou op Klara, gisterenmiddag (22 september) — met Els Snick, Chantal Pattyn en filmrecensent Jeroen Struys die meeklapt aan het eind.
Een laudatio is een lofprijzing. Dat heb ik geweten. "In dit boek is zijn pen behendiger, slimmer, maar vooral ontroerender dan ooit, ze snijdt als een vlijmscherp Laguiolemes door best wel complexe thema's: wie zijn wij? Waar komen wij vandaan? Wie zijn onze ouders? Wat weten wij van hen? Zijn we niet vergeten dat ooit ook … Doorgaan met het lezen van Bart Van Loo over Het huis van de zalmen
Een interview met Annemie Tweepenninckx over 'Het huis van de zalmen'. "Het is een familieverhaal dat verdriet losweekt — in het verhaal zelf maar ook zeker bij de lezer. (…) Ik kan alleen maar vol lof zijn, dit is een onwaarschijnlijk juist verhaal", zei Annemie Tweepenninckx. En alsof dat niet genoeg was voegde ze na een … Doorgaan met het lezen van Bar du Matin over Het huis van de zalmen
"De wilde zalm keert terug naar zijn geboortegrond. Iets in hem dwingt hem de monding op te zoeken van de rivier waaruit hij afkomstig is en stroomopwaarts terug te zwemmen naar waar hij is verwekt, om daar uiteindelijk te sterven. Gekweekte zalm heeft geen geboortegrond, Marcel, geen huis, geen thuis. Hij kan niet gehoorzamen … Doorgaan met het lezen van Presentatie van ‘Het huis van de zalmen’
Elias Canetti's niet aflatende strijd tegen de dood verdraagt geen keurig afgerond boek; hij duldt geen schema of systeem. Dat is dan ook meteen het eerste waarop je je moet voorbereiden: je krijgt dit boek niet uit. Het verzet zich tegen zijn einde. Je blijft lezen en herlezen, je verwonderen over de soms uiterst … Doorgaan met het lezen van Tegen de dood
Ooit gidsland, nu gipsland Het vluchtelingendebat verloopt in Nederland dermate verhit dat politici hun argumenten gecounterd zien met kogelbrieven of brandende auto’s. En dat in het land dat zich ooit zo graag het geweten van de wereld noemde? Ach, schrijft Marc Reugebrink, zo tolerant was Nederland nooit echt. Taboes waren er zodanig groot dat ze niet eens … Doorgaan met het lezen van Vandaag in De Standaard (en een dag later NRC)
NTGent speelde in de loodsen van houtbedrijf Lemahieu aan de Gentse haven Accattone, naar de eerste zwart-wit-film van Pier Paolo Pasolini uit 1961, een film die zelf weer gebaseerd zou zijn op Ragazzi di vita, een roman uit 1956, en op Una vita violenta uit 1959. Die laatste roman werd (ook in 1961) al eens verfilmd door Paolo Heusch and Brunello Rondi. … Doorgaan met het lezen van Accattone of het dramaturgentheater
Luc Tuymans is veroordeeld voor plagiaat. De foto die Katrijn Van Giel van de inmiddels bijna geheel in de weldadige nevel der vergetelheid verdwenen politicus Jean-Marie Dedecker maakte, is het origineel dat Tuymans met zijn 'naschilderschilderij' niet tot heuse kunst heeft weten te maken. Zegt de rechter. Opmerkelijk aan dat vonnis is dat het eigenlijk … Doorgaan met het lezen van Imitatio-aemulatio: Dedecker of de Belgische politicus.
In 2011 mocht ik voor De Standaard het zogeheten 'kerstessay' schrijven: vier dagen achter elkaar over de volle breedte van twee pagina's. Ik voerde in mijn eerste bijdrage een personage uit de film Network (1976) op: Howard Beal, een nieuwsanker dat op een zeker moment uit de bocht vliegt en (in de film) heel New York, of zelfs … Doorgaan met het lezen van It’s not the economy, stupid!
They don't give a fuck, schreef ik een paar maanden geleden in de krant (zie hieronder), en ik had het toen over onder meer WPG, over concerndenkers die het over 'het boekbedrijf' hebben, maar nauwelijks weten wat dat is: een boek. Het is iets anders dan een onderbroek. Het definieert zichzelf per titel, al laten … Doorgaan met het lezen van De Val van Antwerpen
Gisteren in korte tijd onderstaand stuk geschreven voor De Standaard en al voordat ik zelf goed en wel uit bed was (de boekpresentatie van Bart Koubaa's De vogels van Europa, een boek waarnaar ik om allerlei redenen zeer nieuwsgierig ben, maakte de nacht kort) vanmorgen een mail ontvangen die me waarschuwde dat men mijn bijdrage bij boek.be en bij uitgevers hoogstwaarschijnlijk niet heel erg zou smaken. Misschien niet, nee.
In NRC staat een artikel van Arjen Fortuin over de noodzaak van recensies. Je zou ook kunnen zeggen dat het stuk zelf een recensie is — een van de voorbeeldige soort, of dan toch minstens een voorbeeld van het soort recensie dat Fortuin verdedigt. Het gaat om een bespreking van een bloemlezing van na-oorlogse beeldende-kunstrecensies, De … Doorgaan met het lezen van Lof van de kritiek
IJs Likken aan een ijsje: het blijft lastig. Sex sells, zeker als het om de ijsverkoop gaat. Er zijn maar weinig merken die min of meer erotische connotaties achterwege laten wanneer ze hun ijs aan de man en/of vrouw willen brengen. Magnum, Häagen-Dazs — het is één pot nat. Maar zo kinderachtig als Ice Crime … Doorgaan met het lezen van Waar?
Marc Reugebrink — De Inwijkeling 