Met Trump in het Witte Huis dringt de vraag zich hernieuwd op: hoe is het in godsnaam mogelijk dat hele volksstammen kiezen voor een psychopathische narcist en in hem zoiets als de nieuwe heiland zien? De vraag wat de Duitsers ooit in Hitler zagen, is bij mijn weten ook nooit helemaal naar tevredenheid beantwoord. Ik … Doorgaan met het lezen van Vandaag in DSAvond: de mensen willen niet veranderen
Het goede nieuws is dat in Duitsland 80% niet voor de fascisten heeft gekozen. Uiteraard staat kanzlerkandidate Alice Weidel van de AfD tussen volbloed fascist Björn Höcke en de al evenmin onbesproken covoorzitter Tino Chrupalla op foto’s te glunderen na de gigantische winst van haar partij. En in het tv-debat dat volgde op ZDF en … Doorgaan met het lezen van Vandaag in DSAvond: Duitsland tegen zichzelf
Natuurlijk won de AfD in Thüringen, Saksen en nu ook Brandenburg. De peilingen gaven het al heel lang aan, en zelfs het feit dat de voorman in Thüringen, de infame Björn Höcke, volgens het gerecht officieel een 'fascist' genoemd mag worden, heeft velen er niet van weerhouden onverdroten zijn bolletje rood te kleuren. Nu kan … Doorgaan met het lezen van De consumens en de Landeswahlen in Duitsland
In De Standaard vandaag mijn opinie over het akkoord waarmee VVD, PVV, BBB en NSC gisteren naar buiten kwamen. Dat ik niet onmiddellijk een in ieder opzicht extreemrechtse regering zie opdoemen, laat onverlet dat waakzaamheid geboden is. Zo stond het in de krant: Er werd afgelopen woensdag al driftig heen en weer gepraat in het … Doorgaan met het lezen van In en uit de koelkast
In Berlijn bezocht ik een avond over ‘mannelijkheid’, of liever: ‘mannelijkheden’, zoals op de poster stond. De boekhandel zat stampvol, en de gemiddelde leeftijd leek me eerder rond de dertig, dan rond de vijftig te liggen, zoals in onze contreien bij literaire avondjes gebruikelijk is. Minstens evenveel mannen als vrouwen – ook een zeldzaamheid op … Doorgaan met het lezen van Vandaag in DSAvond: mannelijkheden.
Deutschboden van Moritz von Uslar kocht ik een paar weken terug in boekhandel Uslar & Rai in de Schönhauser Allee in Berlijn. De boekhandel is opgericht door Edgar Rai, een auteur van literair werk, en Katharina von Uslar — inderdaad: familie van de auteur van Deutschboden, de zus, om precies te zijn, iets waar ik achter kwam … Doorgaan met het lezen van Deutschboden
De afgelopen paar jaar heb ik zoveel Duits gelezen, gesproken en gehoord dat ik me er soms op betrap in het Duits over iets na te denken. Nog steeds niet grammaticaal correct. Zelfs wanneer ik niet luidop spreek, frommel ik in mijn gedachten naamvalsuitgangen weg. De afgelopen weken ben ik volop bezig geweest met … Doorgaan met het lezen van Heimat als nachtmerrie
Soms hangt er nevel boven de sporen van S-Bahnhof Sundgauer Straße. En als ik vanuit Charlottenburg via Nikolassee terugspoor naar waar ik nu al weken verblijf, heb ik zelfs wel eens het gevoel dat ik Berlijn uitrijd. Alsof ik zelfs hier niet meer ben. Het stuk van station Grunewald naar Nikolassee moet één van de … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 10: Nevel
Bij de Brandenburger Tor is men er klaar voor: de viering van dertig jaar Mauerfall morgen. Er zijn podia gebouwd, de Brandenburger Tor is vanaf de Straße des 17.Juni nog nauwelijks te zien. Boven het wegdek hangt een in de wind ritselend en bewegend tapijt van meer dan 100.000 beschreven stukjes zeildoek. Het is een kunstwerk … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 9: De Unrechtstaat en Badass Female Guitarists
“Wenn ich nach Osten komme, fühle ich mich wie ein Fremder...” De taxichauffeuse die ons van een parkeerplaats aan de Sömmeringstraße in Charlottenburg naar ons tijdelijk appartement in Friedrichshain rijdt, zegt het op het moment dat we de Siegessäule net zijn gepasseerd en de Brandenburger Tor recht voor ons ligt. We komen van de première … Doorgaan met het lezen van Thuisverlangen*
Marc Reugebrink — De Inwijkeling 