We zaten in een Biergarten aan de Spree, net achter het Haus der Kulturen der Welt, 'die schwangere Auster', de zwangere oester, zoals Berlijners volgens brochures voor toeristen het in 1957 ontworpen gebouw noemen (maar ze noemen het niet zo). We hadden eindelijk de Reichstag beklommen, want zeggen dat je het complete gebouw bezoekt is … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 29: de aanslag.
Er stond wijn op tafel. Uiteindelijk drie flessen. Dat was minstens anderhalve fles te veel. Er was ook een karaf met water. We hadden een versie van zijn dichtbundel kort besproken, want dat doen we al jaren: net geschreven werk in diverse stadia van (on)voltooidheid aan elkaar laten lezen en er commentaar op leveren. Ik … Doorgaan met het lezen van Amor fati?
Als je in Berlijn bent en je zit alleen te werken, ben je dan thuis in Berlijn? Geen uitstapjes naar musea, bioscopen, concerten, parken, zelfs geen cafés. Ik ben nu ruim twee weken op mijn gebruikelijke zomerstek en heb twee keer met mensen afgesproken. Voor het overige zat ik binnen en schreef. Ik ben geen … Doorgaan met het lezen van Dagen in Berlijn 27
De VW Golf III, 1.6 benzine Aan administratie heb ik altijd een broertje dood gehad. Ik word 's nachts nog wel eens wakker omdat ik alweer gedroomd heb dat ik alle tentamenbriefjes voor de Nieuwe Lerarenopleiding niet bij elkaar heb, en dus niet kan afstuderen. Ik studeerde in 1984 af. Ik was toen al een … Doorgaan met het lezen van Administratief ernstig ziek (long read)
Marc Reugebrink — De Inwijkeling 