De fictie van de non-fictie

Is non-fictie te prefereren boven fictie? Frank Westerman beweert zoiets in zijn Verweylezing, gepubliceerd in De Standaard van 9 november. Toch wat kanttekeningen. Terwijl de wereld worstelt met wat zij zelf heeft voortgebracht — 'a flim-flam man who cheated his customers, investors, and contractors; a hollow man whose countless statements and behavior reflect a human being … Doorgaan met het lezen van De fictie van de non-fictie

Anne Frank versus de Bijbel

Hoewel Hier ben ik grotendeels het langzame uiteenvallen van het huwelijk van Jacob en Julia beschrijft, lijkt dat huwelijk zelf niet het werkelijke onderwerp van de roman te zijn. Een recensie over de laatste roman van Jonathan Safran Foer Eerder verschenen op knack.be en dereactor.org Dit soort zinnen: De goocheltruc waarmee Jacob Julia's beha kon uittrekken zonder … Doorgaan met het lezen van Anne Frank versus de Bijbel

Bart Van Loo over Het huis van de zalmen

Een laudatio is een lofprijzing. Dat heb ik geweten. "In dit boek is zijn pen behendiger, slimmer, maar vooral ontroerender dan ooit, ze snijdt als een vlijmscherp Laguiolemes door best wel complexe thema's: wie zijn wij? Waar komen wij vandaan? Wie zijn onze ouders? Wat weten wij van hen? Zijn we niet vergeten dat ooit ook … Doorgaan met het lezen van Bart Van Loo over Het huis van de zalmen

Bar du Matin over Het huis van de zalmen

Een interview met Annemie Tweepenninckx over 'Het huis van de zalmen'. "Het is een familieverhaal dat verdriet losweekt — in het verhaal zelf maar ook zeker bij de lezer. (…) Ik kan alleen maar vol lof zijn, dit is een onwaarschijnlijk juist verhaal", zei Annemie Tweepenninckx. En alsof dat niet genoeg was voegde ze na een … Doorgaan met het lezen van Bar du Matin over Het huis van de zalmen

Presentatie van ‘Het huis van de zalmen’

  "De wilde zalm keert terug naar zijn geboortegrond. Iets in hem dwingt hem de monding op te zoeken van de rivier waaruit hij afkomstig is en stroomopwaarts terug te zwemmen naar waar hij is verwekt, om daar uiteindelijk te sterven. Gekweekte zalm heeft geen geboortegrond, Marcel, geen huis, geen thuis. Hij kan niet gehoorzamen … Doorgaan met het lezen van Presentatie van ‘Het huis van de zalmen’

Vandaag in De Standaard (en een dag later NRC)

Ooit gidsland, nu gipsland Het vluchtelingendebat verloopt in Nederland dermate verhit dat politici hun argumenten gecounterd zien met kogelbrieven of brandende auto’s. En dat in het land dat zich ooit zo graag het geweten van de wereld noemde? Ach, schrijft Marc Reugebrink, zo tolerant was Nederland nooit echt. Taboes waren er zodanig groot dat ze niet eens … Doorgaan met het lezen van Vandaag in De Standaard (en een dag later NRC)

Accattone of het dramaturgentheater

NTGent speelde in de loodsen van houtbedrijf Lemahieu aan de Gentse haven Accattone, naar de eerste zwart-wit-film van Pier Paolo Pasolini uit 1961, een film die zelf weer gebaseerd zou zijn op Ragazzi di vita, een roman uit 1956, en op Una vita violenta uit 1959. Die laatste roman werd (ook in 1961) al eens verfilmd door Paolo Heusch and Brunello Rondi. … Doorgaan met het lezen van Accattone of het dramaturgentheater